We zijn dit namelijk keihard aan het verleren. Naarmate de wereld gaat draaien op automatisering, technologisering en steeds meer op AI, verliezen wij hersencapaciteit (hier de bron), met name kritisch en analytisch denken, complexe besluitvaardigheid (nog een bron) en daarnaast neem ik ook een afname in ‘algemene’ wijsheid en skill waar. Deze tragedie (gezien de impact op de mentale gesteldheid van velen) grijpt in hoog tempo om zich heen.

Mannen maken ongeveer dubbel zo vaak een eind aan hun leven als dat vrouwen dat doen (bron: 113.nl, laatste cijfers zijn van 2024)

Waar we volgens onderzoek op praktisch niveau vaak nog wel tevreden zijn vinden (niet zeiken want je hebt toch een dak boven je hoofd, wellicht?) kampt wel ongeveer de helft van onze bevolking met psychische klachten op een bepaald punt in hun leven (Bron). DE HELFT. Als je het aan mij vraagt, laat dat zien dat het eigenlijk helemaal niet zo goed gaat, al zeggen we van wel.

Het systeem waarin we opereren vraagt veel van ons, en een groot deel van wat het vraagt heeft niks te maken met het zijn van een mens op deze aardbodem. Mannen geven massaal aan niet meer ‘man te kunnen zijn’ (als ze überhaupt al weten wat ‘gezonde masculiniteit’ betekent, omdat hier in de huidige samenleving niet gigantisch veel voorbeelden van zijn)  – gezien mannelijkheid nu niet meer zo vastomlijnd is als vroeger. Toch heersen er veelal nog dezelfde stigma’s. Mannen moeten werken, vooral niet over gevoel praten, succesvol zijn, providen. En de vrouw wordt vaak nog verantwoordelijk gehouden voor zowel de rollen die haar traditioneel toebedeeld zijn als dat zij tegenwoordig ook geacht wordt een (succesvolle) carrière te hebben.

Dat betekent: werken, kinderen maken en verzorgen, mooi zijn, alle emotionele en planmatige arbeid in het gezin op zich nemen, de verantwoordelijkheid over het huishouden dragen. Ze mag gelukkig wel over gevoel praten, maar wel vooral met haar vriendinnen als ze de tijd kan vinden om deze ook nog te spreken.

Een andere keuze hierin kunnen maken is een luxepositie: Er zijn niet vele gezinnen die het financieel draaiende kunnen houden als er één ouder zou werken, als de behoefte er is van de andere ouder om thuis te blijven en voor de kinderen te zorgen. Het leven wordt duurder, de lonen stijgen nauwelijks mee, de grote bedrijven worden alleen maar rijker en het spekken van de gevulde zakken van de samenleving gaat veelal over de rug van de consument.

En dit alles: heeft geen zak te maken met mens-zijn. Dit heeft allemaal te maken met het in stand houden van het imaginaire systeem wat ‘onze maatschappij’ is. De economie draaiende te houden. Ervoor te zorgen dat je mee kunt draaien, een huis kunt betalen en met mazzel huis met een stuk grond kunnen kopen van een partij die de grond op een bepaald moment in de geschiedenis heeft toegeëigend maar waarvan de grond mijns inziens helemaal niet is.

Wij zijn niet verheven boven de natuur, dieren of andere mensen. We zijn allemaal onderdeel van het onwijs complexe en interessante ecosysteem wat deze planeet brengt. We zijn alleen totaal gestopt met het invullen van onze rol erin. Mens zijn gaat veel meer over je onderdeel voelen van de natuur en verbinden met de mensen om je heen. Voelen, beleven, ervaren. Jezelf voeden met goede voeding (wat tegenwoordig bijna onmogelijk is) en niet meer gebruiken dan je nodig hebt. In samenwerking met de natuur leven en niet roofbouw plegen op de planeet die wij aarde noemen. Als je wel deze rol wilt innemen, is dit bijna onmogelijk.

Dat dit niet werkt voor ons mensen, is wat mij betreft duidelijk te zien aan de hoeveelheid psychische klachten die men ervaart. Ons lichaam is een onbegrijpelijk slim systeem, wat met chirurgische precisie samenwerkt met hoofd en ziel. Als jij lang genoeg doordraait in het systeem wat niet past en gedrag in blijft zetten wat niet past bij jou als mens, ga je vanzelf een keer vastlopen. Een burn-out, overspanning, angststoornis… Dit is simpelweg je lichaam die aan de noodrem trekt; je hebt namelijk de subtielere signalen gemist. Dus als je dat doormaakt: gefeliciteerd. Je krijgt nu de kans om te gaan ervaren wat het is om mens te zijn, wat voor jòu werkt, en je eigen pad te gaan lopen in plaats van het pad van iemand anders op te volgen. Niet leuk kan ik je vertellen, wel goed. Gun jezelf de letterlijke en figuurlijke tijd en ruimte om te onderzoeken wat dat voor jou komt brengen, wat je eruit mag leren en wat je te doen hebt. Dan kom je wijzer uit een burn-out, overspanning of angststoornis dan je erin ging.